Thomas Struth's Aoyama Cemetery 2 is een goed voorbeeld van veel voorkomende tendensen in zijn werk. Net als in de zwart-witfoto's die Struth eind jaren '70 voor het eerst exposeerde, zijn gebouwen hier zijn belangrijkste onderwerp. In dit werk zijn mensen en beweging opvallend afwezig. In eerste instantie lijkt de foto een rechttoe rechtaan afbeelding van een gewone locatie, maar bij nader inzien zijn er toch schijnbare tegenstrijdigheden te zien. Zo is de regelmatige rechthoekige vorm van de grafsteen een echo van de stedelijke architectuur op de achtergrond. Alle elementen van de foto vormen samen een abstracte compositie. Bovendien is Struth geïnteresseerd in architectuur als drager van de geschiedenis. In deze foto is er een spanning tussen twee geschiedenissen: die van de voorgrond en de achtergrond, van het kerkhof en de opdoemende stad.

Niet permanent tentoongesteld